info@donkeysanctuary.org     +599 95 607 607    

Verslagen

Hoi. Ik heb 3 maanden vrijwilligerswerk gedaan in de Donkey Sanctuary. Ik had gewoon zin om er even tussenuit te gaan – even weg uit mijn vertrouwde studentenwereldje - maar wilde dan wel iets van de wereld zien én iets nuttigs doen. Via een vriendin kwam ik op de Facebookpagina van de Sanctuary terecht en ik dacht meteen: ja! Werken met dieren op een mooi Caribisch eiland, dat leek me wel wat.

Het werken in de Sanctuary kwam redelijk overeen met wat ik verwacht had. Het was heel hard werken maar gaf ook veel voldoening. Het is mooi om te zien dat zwakke of gewonde ezels helemaal opknappen door jouw inspanningen! En daarnaast zorgden de fysieke inspanning en het strakke dagelijkse ritme ervoor dat ik elke avond doodmoe maar voldaan in mijn bed lag.

Het was fijn dat ik op het park kon wonen, midden tussen de ezels. Dit kostte mij niets en dat is handig als je vrijwilligerswerk doet. Soms dacht ik wel dat het ook leuk was geweest om elders op het eiland te wonen zodat je wat meer middenin het eilandleven bent in plaats van middenin het ezelleven. Maar je hoort mij niet klagen! Het zijn fijne huisjes.

Het allerleukste aan dit werk vond ik het contact met de dieren en het contact met het team. Omdat je veel uren maakt en hard werkt, word je vrij snel hecht met elkaar. Natuurlijk waren er ook minder leuke dingen, denk aan poep scheppen en schoonmaken. Maar dat hoort er wel bij. Wat ik echt moeilijk vond was om te zien dat we helaas niet altijd alle ezels konden helpen.

Nu zit ik in Krakau, Polen, voor mijn master Euroculture, met een dikke trui aan en een sjaal om. En mis ik Bonaire en de Caribische zon best wel. Ik zou het iedereen aan kunnen raden om een paar maanden vrijwilligerswerk te gaan doen bij de ezels. Maar je moet wel een harde werker zijn. Natuurlijk is er ook tijd voor een cocktail op het strand maar met een werkweek van vijf lange dagen moet je echt wel je handen uit je mouwen willen steken.

Margot Vrijhoeven